
در مکتب طب ایرانی، محور اصلی علائم و پیگیری روند درمان براساس نوع ترشحات مجاری تنفسی فوقانی تعریف می شود. منشأ اصلی این ترشحات مغز است و آنچه از مسیر بینی و چشم خارج می شود، «زکام» نام می گیرد و ترشحاتی که به حلق و مجاری تنفسی تحتانی ریخته می شود، «نزله» نام دارد. نکته بسیار مهم و اساسی آن است که بر اساس این تفکر باید تدابیری به کار برد که در روزهای نخست سرماخوردگی که خلط رقیق است، آن را غلیظ نماییم و برعکس در روزهای نهایی یا هنگام بروز عوارضی چون سینوزیت چرکی و وجود اخلاط غلیظی که دفع آنها مشکل...
ادامه مطلب